نگاهی گذرا به:«مجمع الزوائد و منبع الفوائد»نویسندگان: محسن رفیعی – معصومه شریفی
35 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
چکیده: «علم زوائد الحدیث» از شاخه های دانش حدیث است که از قرن هشتم هجری با همین عنوان در میان حدیث شناسان، شهرت یافته است. دانشمندان، تعریف های بسیار برای دانش زوائد گفته اند. چکیده این تعریفها عبارت است از: دانش زوائد حدیث، دانشی است که به بررسی روایت های یک مصنّف حدیثی نسبت به کتابهای مهم حدیثی اهل سنّت می‌پردازد و در بردارنده افزونی هایی از جهت متن یا سند است. از آغاز نگارشها در این باره تا قرن دهم هجری، بیش از 20 اثر نگاشته شده است؛ ولی پس از یک فترت و سستی نسبتاً دراز مدّت، دانشمندان معاصر بیش از 10 نگارش داشته اند. نیز درباره مباحث پیرامونی دانش زوائد و زوائد نویسی، چند کتاب نگاشته اند. نخستین کسی که درباره این دانش به نگارش پرداخته، مغلطای بن قلیج (متوفّای 762 هجری) است که «زوائد ابن حبّان عَلَی الصحیحین» را نگاشته و اکنون اثری از آن نیست. سپس نورالدین علی بن ابی بکر هیثمی (متوفای 807 هجری) به نگارش هشت اثر درباره زوائد پرداخت که «مجمع الزوائد و منبع الفوائد» از مهمترین، کاملترین و مشهورترین آنهاست و مقاله حاضر، عهده دار معرفی و بررسی همین کتاب شده است. این نوشتار، بر چهار پایه استوار است؛ بدین شرح: 1. دانش زوائد و زوائد نویسی: بررسی واژه؛ پیشینه زوائد نویسی؛ فواید و اهداف زوائد نویسی؛ 2. معرفی نویسنده: زندگانی نویسنده؛ استادان نویسنده؛ نظر دانشمندان درباره هیثمی؛ نگارش‌های هیثمی؛ 3. معرفی کتاب: انگیزه و هدف نویسنده از نگارش کتاب؛ وجه تسمیه کتاب؛ بابها و موضوع‌های کتاب؛ منهج و روش نویسنده؛ جایگاه و ارزش کتاب؛ منابع کتاب؛ 4. کارهای درباره «مجمع الزوائد و منبع الفوائد»: نسخه های خطی؛ تجدید چاپ های کتاب؛ متمم ها بر «مجمع الزوائد»؛ فهرست نویسی ها بر «مجمع الزوائد»؛ کلید واژه : زوائد؛ علم زوائد الحدیث؛ مجمع الزوائد و منبع الفوائد؛ هیثمی.
دانلود